دریا بود

بر دستان ساحل و افق

همچون زنی مرده

آبستن نهایت و نور

و ما

صیادان تلاطم اندوه

در آشفتگی گیسوان شوربخت اش

پی گوشماهیانی بودیم

برای آواز مادری مان ...

هشتم مهرماه هزار و سیصد و نود و پنج / با تنهایی

میدونید بزرگ ترین دروغی که سیاستمدارا به مردم میگن چیه؟

اینکه قدرت میتونه معصوم باشه !!

دیالوگی از فیلم بتمن علیه سوپرمن

در مسیر تو سبز می شوم

کنار پرچین هایی

که منظره عبورند

من

بی هیچ جذابتی

به هرزه گی شبدرهای متواتر می مانم

بعضی آدم ها جنگجو به دنیا می آیند . بعضی از جنگجوها فقط برای جنگیدن می جنگند . همان هایی که تا آخرین نفس ادامه می دهند . غریزه مرگ و نیستی در رگ هایشان جریان دارد . آخرین دقایق زندگی بعضی جنگجوها مملو از حسی ست که یک عمر برای تجربه کردن اش جنگیده اند . خوابی بی دغدغه و ابدی

مردی که از دریا بازنگشت

نهنگی مغموم بود

در جستجویی ساحلی برای خودکشی

برای امانوئل ... مردی با پرچمی در چشمانش به خواب می روی در اقلیم سایه های رونده و خورشید رویای شعبه بازی ست با کلاهی ، آبستن گل های پارچه ایی رنگین کمان روزهای مرده تو سهم کولی سایه های سرگردانی در قدم هایت زنی به رقص بر می خیزد بندبازها کشتی هایی بی لنگر بر گره دریایی چکمه هایت در خواب هایت مسافران قاچاق را به جزایر شادی می رسانی ملوان ها در سرخرگ هایت به تعقیب نهنگی سپید و پیشانی ات ساحلی برای خودکشی گنج های هفت دریا را در میکده های خلوت قمار می کنی به خواب می روی در شلوغی گیسوان زنی با پیراهنی آبستن گل های پارچه ایی

سه تن آن را میدانستندزنی که معشوقهی کافکا بودکافکا او را به خواب دیده بود.سه تن آن را میدانستندمردی که دوست کافکا بودکافکا او را به خواب دیده بود.سه تن آن را میدانستندزن به دوست گفت:دلم میخواهد امشب با من عشقبازی کنی.سه تن آن را میدانستندمرد پاسخ داد: اگر گناه کنیمکافکا دیگر ما را به خواب نخواهد دید.یک تن آن را میدانستو بر زمین کس دیگری نبود.کافکا با خود گفت:اکنون که آن دو رفته اند و تنها مانده امدیگر، خود را به خواب نخواهم دید.